Week 2. Deze week ging het minder over bouwen en meer over kijken. Ik wil geen merk maken dat alleen van binnenuit klopt, dus ben ik naar buiten gaan kijken: naar andere merken in deze wereld, en vooral naar wat mensen daar echt van vinden.
Waar de klachten echt over gingen
Ik begon bij een merk dat er van buiten sterk uitzag. Nette site, mooi verhaal, alles op orde. Toen ging ik lezen wat klanten er echt van vonden, en het lekte aan alle kanten.
Het meeste ging niet eens over het product. Het ging over het gevoel vast te zitten. Een abonnement dat je er niet af kreeg, een afschrijving die je niet zag aankomen, kleine lettertjes die pas opdoken toen je weg wilde.
Maar waar het wél over het product ging, kwam het op hetzelfde neer: je weet niet echt wat je binnenkrijgt. Te weinig van wat er toe doet, goedkope vormen die minder goed worden opgenomen, een indrukwekkende lijst ingrediënten in hoeveelheden die te klein zijn om iets te betekenen. Grote beloftes op de voorkant, vaagheid op de achterkant.
Dat was niet één merk. Dat was bijna allemaal. En of het nou over het abonnement ging of over wat erin zit, het kwam steeds op één ding neer: je wordt niet eerlijk behandeld. Als een portemonnee die vastzit, of als iemand die het verschil toch niet ziet.
Zo wil ik KLAHR niet. Opzeggen kan altijd, zonder opzegtermijn en zonder doolhof. En wat erin zit staat op de site, tot op de milligram en met de vorm erbij, zodat je precies weet wat je binnenkrijgt en waarom. Geen trucs om je binnen te houden, geen lijst om indruk mee te maken. Blijf je straks, dan is dat omdat het klopt.
Een stap in het product
Ook al lag de nadruk op kijken, doorbouwen ging gewoon door. Voor het lastigste onderdeel, de omega-3 zonder plastic, kwam eindelijk een werkbare oplossing in beeld. Nog niet rond, wel een stap dichterbij. Het soort saaie, belangrijke puzzelstuk waar het uiteindelijk van afhangt.
En soms hoor je gewoon niks
Niet alles liep. Begin deze week zou ik bellen met een mogelijke leverancier uit Slovenië, en toen werd het stil. Geen bericht, ook niet na een mailtje erachteraan. Ik hield het er maar op dat ze het vergeten waren. Hoort erbij: je bent afhankelijk van mensen die jouw plan nog niet zo belangrijk vinden als jij. Er staan meer deuren open.
Wat ik eruit haal
Onder al dat rondkijken zat eerlijk gezegd twijfel of wat ik maak wel goed genoeg is. Maar hoe meer ik zag waar mensen op vastlopen, hoe meer die twijfel omsloeg in richting: niet "is dit goed genoeg", maar "dit is precies wat ik beter kan doen".
Dat is eigenlijk waar dit logboek over gaat: hoe je een merk bouwt dat mensen kunnen vertrouwen, in een wereld die daar niet om bekendstaat. Volgende week weer.